گاز خالص

جهت مصارف خاص مانند مصارف آزمایشگاهی و تحقیقاتی نیاز به گازهایی می باشد که اصطلاحاً گاز خالص نامیده می شوند. برای به دست آوردن گاز خالص طی مراحل مختلف میزان ناخالصی های موجود در گاز مورد نظر را تا حد مورد نیاز کاهش می دهند. این ناخالصی ها می توانند شامل موارد زیر باشند:

1. هیدروکربنها   ( Total hydrocarbons: CnHm )
2. رطوبت (Moisture)
3. اکسیژن (O2)
4. دی اکسید کربن (CO2)
5. ناخالصی های فیزیکی شامل ذرات گرد و غبار، روغن و … (Physical particle impurities)

این ناخالصی ها با استفاده از فیلترهای مخصوص و روشهای مختلف از گاز جداسازی شده و گاز خالص به دست می آید. معمولاً گازهایی که درصد خلوصشان بیشتر از 99/9 % باشد را گاز خالص می نامند. برای مثال گاز آرگون (Ar) با خلوص 99/999 % دارای ناخالصی های زیر می باشد:

O2 ≤ 2 ppm

N2 ≤ 5 ppm

CnHm ≤ 200 ppb

H2O ≤ 3 ppm